Masker afzetten

Laten zien wie ik echt ben

Geschreven zonder masker:

Goedemorgen,

Ik heb een korte nacht achter de rug. Ik heb veel liggen woelen. Ik kon de slaap niet vatten. Ik was mentaal nog te actief bezig met mezelf.

Er moet al een tijd iets van mijn hart. Iets waar ik de energie nog niet voor had om over te schrijven. Maar nu neem ik de kans om mijn binnenste te luchten. Ik ben een jongeman van tweeëntwintig jaar. Zoals de meeste mensen zeggen: in de fleur van zijn leven. Wat ik ook vaker hoor hij is nog groen achter zijn oren. Hij is jong en onervaren. Klopt ik ben jong. Onervaren daar valt over te discussiëren. Ik wijk af waar ik het over wil hebben.

jong & onbezonnen

Onopzettelijk loop ik al de helft van mijn leven rond met een masker. Figuurlijk gezien dan toch. Het is heavy om het te delen. Want op dit ogenblik schrijf ik mijn gevoelens neer zonder dekmantel. Ik ben een persoon met een laag zelfbeeld. Ik probeer goed te doen voor iedereen. Dat lukt niet altijd. Daar ben ik mij van bewust. In mijn opinie is mijn masker een hulpmiddel om te verbergen wat er diep vanbinnen in mij afspeelt. Ik krop alles op. Ik vang veel prikkels op. Door mensen die hun gevoelens en gedachten delen. Ook als deze meningen ongewenst zijn neem ik deze onwillekeurig op. Dit door mijn hoog sensitiviteit. Al deze opvattingen worden in mijn hoofd opgeslagen. Mensen kennen mij als iemand die goedlachs is. Een persoon die altijd lollig wilt zijn. Maar diep vanbinnen ben ik een ellendige, triestige clown. Door mijn masker geef ik een fout beeld van mezelf weer. Mensen vermoeden dat alles oké met mij is. Terwijl dit het tegenovergestelde is. Maar dat moet ik mezelf verwijten. Het is mijn eigen verantwoordelijkheid om eerlijk te zijn. Maar zoals jullie al gelezen hebben kan ik geen grenzen aangeven. Daardoor wordt het vanbinnen zo een grote puinhoop.

surviving the subways.png

Het opkroppen van gevoelens kan niet blijven duren. Als ik in een veilige situatie terecht kwam zette ik mijn masker af. De meest betrouwbare plek was thuis alleen op mijn kamer. Wanneer mijn hoofd stampvol zat van alle opgekropte gevoelens en gedachten dan barste ik los. Een groot monster dat vrij komt in mezelf. Meestal gebeurd dat bij mensen die dicht bij me staan. die ik het meest vertrouw. Toch elke keer schrikken ze wat er dan met mij gebeurd. En duw ik ze ver weg van mij af. verbaal agressief. Ook fysiek agressief. Vooral naar mezelf toe. Zoals mijn hoofd tegen een ijzersterk object slaan. Noem maar op. Een monster!

Ik ben blij dat ik eindelijk eens heb kunnen delen wat er diep vanbinnen in mij schuilt. Ik ben een goede persoon. Ik kan enkel geen grenzen trekken voor mezelf waardoor ik mezelf zot maak. En dat is ook weer een grote reden waarom ik vrijwillig in opname ben gegaan. Omdat monster in mezelf te leren beheersen. En ik leer grenzen aan te geven wanneer het te veel wordt.

 

 

Auteur: Lars Int Panis

Schrijven is een expressiemiddel dat helpt om mijn gevoelens en gedachten beter weer te geven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s