Mezelf verdrinken

Mijn drankmisbruik

Geschreven vanuit een nuchter moment: 

Een goede zes maanden voor mijn opname zocht ik enorm de grens op met alcohol. Ik kreeg vaker te horen jij drinkt niet meer om te genieten. Jij drinkt om te vergeten. Destijds reageerde ik zeer kwaad. Wat weten jullie nu van mijn problemen. Waarin ik eigenlijk al toegaf dat ik een probleem had. Voornamelijk mijn moeder en vriendin hadden dit in het oog. Maar laten we eerlijk zijn. Welke man wordt er nu niet graag bediend met een frisse pint bier op een terras dat begeven is in de zon. Ik ben een bierliefhebber. En op een been kan je niet staan.

Ik reageerde inderdaad boos op deze reactie. Maar ze hadden wel verdomd gelijk. Het is zoals men zegt: de waarheid komt hard aan. En inderdaad die kwam hard binnen. Vandaar mijn boze reactie. Doen alsof mijn neus bloed. Ik ben van karakter zeer koppig. Dus toegeven zou ik nooit doen. Enkel nu want deze blog gaat over wie ik was. En in sommige opzichten liever nooit meer zou willen zijn. Het doel hiervan is om opzoek te gaan naar wie ik ben. Dus bij deze alcohol werd bij mij een soort van medicatie. Wanneer je tipsy wordt gaat je verlegenheid weg. Je heb het gevoel dat je alles aankan. Als je de tipsy modus voorbij bent dan wordt je zeer dronken. Dat was de laatste maand bij mij enorm het geval. Ik voelde mezelf ook niet meer fijn als ik dronken was. Mijn opgekropte emoties kwamen dan naar boven. Ik kon verbaal agressief zijn naar mijn vriendin. Ik kon huilen als een klein kind. Terwijl ik dit schrijf mensen doet dit enorm veel pijn. Mijn tranen rollen nu over mijn wangen. Hoe is het ooit zo ver kunnen komen? Mensen voorliegen terwijl je eigenlijk weet dat je het heel moeilijk hebt met jezelf en er dan nog anderen in betrekt. Nu heb ik veel spijt. Ik mag mezelf gelukkig prijzen dat deze personen mij nog steeds graag zien en mij helpen door deze zware periode. Na de emotionele momenten van dronkenschap kwam de roes. Ik viel als een blok inslaap. Bij het ontwaken de volgende ochtend was het tien keer erger. Ik voelde mezelf dubbel zo depressief. En meestal dan nog ruzie met de persoon die je de nacht voordien had gezien. De persoon die in aanmerking was gekomen met je toestand. Ik kan me niet voorstellen hoe erg het moet zijn geweest voor die personen.

Alcohol.png

Het doet enorm veel pijn hierover schrijven. ik ben beschaamd en verdrietig. Hiermee sluit ik ook af voor mezelf. Ik ben blij dat ik het zelf besef. Dat is een grote stap in mijn proces.

Ik ben nu zeven weken in opname en nuchter. Het is niet dat ik naar de AA moet. Gelukkig is het nooit zover moeten komen. Ik kan mezelf na opname nog een pintje drinken. Maar dan in maten. En voor te genieten. Voor mensen die wel in dit proces zitten. Het is geen schande. Er zal wel een reden zijn geweest. Laat je helpen. Praat over je gevoelens met een psycholoog of meld je aan bij: Hulp

 

Auteur: Lars Int Panis

Schrijven is een expressiemiddel dat helpt om mijn gevoelens en gedachten beter weer te geven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s