Wachttijden

Een (ab)normale wachttijd

Gesproken uit mijn standpunt:

Mijn opname In Erasmus vond plaats op 19 mei. Ik zit nu twee maand en exact een week in opname. In mijn vorige blog had ik het erover dat ik op een intake gesprek zou kunnen komen voor mArquee – Multiversum te Mortsel. Een gespecialiseerde zorg die mij beter kan helpen met het probleem dat ik doormaak. Ik was gisteren best teleurgesteld. Mijn intake gesprek vind plaats op 28 augustus. Dan weet ik nog niet of er al dan niet plaats is om opgenomen te worden. Vandaag zijn we 21 juli. Het is reeds twee weken geleden dat ik mijn aanvraag voor Mortsel heb gedaan. Ik ben blij dat er intake gesprek is gepland. Maar het duurt te lang.

Ik ga nu vanuit een respectvolle mening mij visie met jullie delen. Ben je met mijn meningsuiting niet akkoord evenveel respect. Je mag altijd je eigen denkwijze op een respectvolle manier delen met mij. Misschien kan ik zo een ander beeld krijgen.

In deze maatschappij is het normaal om zo lang te wachten. Maar om eerlijk te zijn vind ik de normale gang van zake eerder abnormaal. De wachttijden zijn veel te lang voor mensen die dringend hulp nodig hebben. Er is een te kort aan opvang voor personen met psychische problemen. Verstaat u mij alstublieft niet verkeerd ik ben blij dat ik mijn opname hier heb in Erasmus. Maar ik zou liever zo snel mogelijk worden doorverwezen naar de plaats waar ze mij  de zorg kunnen bieden die mij kan helpen om te helen.

Tussen juli en augustus gaan er veel mensen in de zorg op vakantie. Waar ze recht op hebben. Waardoor er hier therapieën wegvallen en ik eigenlijk meer op mijn kamer tijd doorbreng dan ik exact geholpen wordt. Dit is niet de schuld van de personen die hier werken. Laten we daar even duidelijk over zijn.  Mijn aanbod naar therapieën is schaars. Ik wil geholpen worden. Niet enkel en alleen rusten.  Dat er daadwerkelijk actie wordt ondernomen om mensen te helpen.

Nu moet ik enkel wachten op een intake gesprek waar ik nog niet zeker van ben op er een eventuele kans is dat ik opgenomen wil worden. En de therapieën volgen die nog wel beschikbaar zijn. Wandelen en verbale therapieën.

Er moet meer aandacht zijn voor dit probleem.

Auteur: Lars Int Panis

Schrijven is een expressiemiddel dat helpt om mijn gevoelens en gedachten beter weer te geven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s