Van geluk

Naar ongeluk

Gesproken met veel moeite:

Met de wind in mijn rug wandel ik over het strand. Het verloopt moeizaam marcheren in het los zand. Ik adem in en uit. Bewust zodat ik de zuivere zeelucht ruik. Heerlijk. Tijdens het moment dat ik stappen zet hoor ik de schelpen onder mijn schoenen knakken. Een fantastisch geluid. Terwijl ik mij een weg baan door het zand worden onbewust al mijn zintuigen gestimuleerd.

DURVEN GENIETEN.png

de dag verliep op rolletjes. Alles ging vanzelf. Het voelde goed aan. beter nog. Ik voelde mij goed. 

Na mijn laatste zin “ik voelde mij goed” kreeg ik een black-out. Tussen het schrijven van mijn blog ben ik een luchtje gaan scheppen. Ik deel dit met jullie omdat ik even niet weet hoe ik mijn gevoel moet expliceren. Ik ben al langer als een uur aan het nadenken over hoe ik op een duidelijke manier kan uitleggen wat er op een gegeven moment gebeurde met mezelf.   

Op een gegeven ogenblik kreeg ik een signaal in mijn hoofd. En begon onbewust mijn brein weer een spel te spelen. Jij mag je niet goed voelen Lars. Jij bent depressief. Jij verdient het niet om je goed te voelen. Opdat moment voelde ik mij ook niet meer juist. Het fijne gevoel dat ik had was opeens niets meer.

Nog steeds verloopt schrijven moeilijk. Ik probeer vanuit mijn hart te spreken maar op de een of andere manier krijg ik het niet voor elkaar. Ik ga mezelf nog eens naar buiten begeven. Ik ga een sigaret roken.  

Na een dagje uitwaaien aan zee komen we terug thuis. Ik probeer mijn uiterste best te doen om mijn gedachten uit mijn hoofd te plaatsen. Tuurlijk verdiende ik het wel om gelukkig te zijn. Waarom zou ik niet mogen genieten van geluk in mijn proces.

MISLUKT/GELUKT

Ik begeef mezelf naar mijn kamer en ik neem een zakmes. Een mes dat al heel de dag in mijn jaszak zat. Bewust begin ik in mijn rechterbil te snijden. Niet diep. Net genoeg om de pijn te voelen. Wat een gelukzalig gevoel. Het was sterker dan mezelf. Weer een litteken gemaakt om bewust te worden van de innerlijke pijn. Om deze naar buiten te kunnen brengen. Om even de focus van pijn te verplaatsen. Het helpt. Maar niet voor lang.

Kort nadien kwam er een schuldgevoel naar boven en liet ik aan mijn ambulante begeleider zien wat ik had gedaan. Ik vroeg aan hem hoe het kon dat ik na zo een gelukzalige dag mezelf toch zoveel pijn kon aandoen.

Je brein speelt een spel met je. Laat je niet bespelen. Leg de focus op jezelf. Je brein weet niet wie je bent. Je gaat terug naar je oude gewoontes. Omdat ik mij daar “comfortabel” in voel. En van die oude gewoontes moet ik proberen afstappen. Want ik ben sterker dan dat.

angst en verdriet 

ik zonder mij af 

op een plek 

waar niemand mij hoort

of ziet 

Ik doe mezelf pijn 

het snijden voelt goed  

daar waar ik op mezelf kan zijn 

een plek van stilte en rust 

daar op dat moment 

waar ik kan toegeven

aan mijn lust 

doodstil 

 toegegeven 

aan mijn wil 

 

 

 

 

Auteur: Lars Int Panis

Schrijven is een expressiemiddel dat helpt om mijn gevoelens en gedachten beter weer te geven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s