Wakker

met een deugdelijk humeur

Geschreven vanuit positiviteit:

Vanmorgen ben ik met het goede been uit bed gestapt. Wat voelde ik mij blijmoedig. Het is kostbaar om zo wakker te worden. Ik had vandaag niets op mijn planning staan. Dat was zelf zo gepland. Wij hadden gisteren een straatfeest en ik dacht dat ik daar een enorme weerbots van zou krijgen. Wat vandaag dus niet het geval is. Gelukkig.

Het straatfeest was enorm rumoerig. Gezellig maar te veel mensen op een kleine plaats. Ik ben op een gegeven moment mij thuis gaan afzonderen. Ik heb mijn grens aangegeven. Datgene wat ik aan het leren ben. Ik ben een uur in een diepe slaap gevallen. Zoals ik al eerder heb verteld is slapen tijdens een depressie ook een enorme genezing. Naar verlang van tijd word je minder snel vermoeid. Het is een soort van training voor jezelf. Maar dat vraagt natuurlijk tijd. En iets tijd geven vraagt geduld. En om eerlijk te zijn ik heb weinig geduld. Maar ik leer er dus mee omgaan. En als ik luister naar wat mijn lichaam echt vraagt voel ik mij achteraf ook veel beter. Als je zelf ook in een depressie zit moet je proberen aan jezelf te denken. Dat is belangrijk! Het komt ook niet egoïstisch over want je bent ziek. Ook al valt het niet op.

Vanmorgen ben ik dan fijn opgestaan. Ik heb meteen naar mijn nicht en neef gebeld om ze een gelukkige verjaardag te wensen. Het is een tweeling. Zij hielden thuis met familie een ontbijt. Ik was uitgenodigd maar ik ben niet op de uitnodiging ingegaan. Ik weet niet op voorhand of ik mij goed voel of juist rust wil hebben. Dus ik heb de aanvraag open gelaten.

Op een gegeven moment zat ik op een stoel in de tuin te genieten van de zon. Ik dacht bij mezelf waarom ga ik gewoon niet even langs om hen persoonlijk te feliciteren. Ik ben hun grote neef. Ik heb niet veel familie waar ik persoonlijk een goede band mee heb. Met deze kant zeker wel. Ze maken mijn hart warm en geven oprechte liefde.

Ik heb mij opgefrist en ben dan ook vertrokken naar het feest. En ik heb er geen spijt van. Sterker nog ik ben er ontzettend levenslustig van geworden. In het verleden zou ik nooit tussen een ontbijt zijn binnen gekomen. Uit angst en schaamte. Die heb ik vandaag opzij kunnen zetten. En ik kan het nu wel zeggen: ik ben er trots op! De ganse maanden zijn processen van vallen en opstaan. Het is het terug opstaan dat je sterk maakt. En waar je nadien voldoening van krijgt. Ik ben er nog steeds niet maar ik zie het leven echt alweer terug wat rooskleuriger.

Morgen is mijn eerste maal dat ik deelneem aan mijn dagtherapie in mArquee. Ik heb er zin in om weer manieren te leren over hoe ik beter met mezelf overweg kan. Ik ben zenuwachtig maar op een gezonde manier.

De komende dagen worden zonder twijfel zwaar. Maar als ik de kans en de tijd vind om er over te bloggen wil ik graag met jullie mijn ervaringen delen.

Auteur: Lars Int Panis

Schrijven is een expressiemiddel dat helpt om mijn gevoelens en gedachten beter weer te geven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s