Een wonde

die moet helen

Vier maanden actief aan mezelf aan het werken.

Het gaat redelijk goed met mij. Ik zit op een goede plaats in mArquee te Mortsel. Tussen jongeren van mijn eigen leeftijd. We delen ongeveer dezelfde gevoelens en gedachten dat maakt praten over gevoelige onderwerpen gemakkelijker.

Praten helpt.

Mijn lichaam voelt nog steeds zeer vermoeid aan. Dit omdat ik ook zeer bedrijvig bezig ben met mezelf. Ik heb nog steeds last van stress en angstaanvallen maar niet meer zo groot als voorheen. Dit omdat mijn medicatie op peil staat. Jammer genoeg nog niet bezig met het afbouwen van de inname. Sterker nog het is verhoogt.

Om in een positieve blog te blijven kan ik met trots meedelen dat ik al vier maanden nuchter ben. Hierdoor voel ik mij ontzettend levendig. Ik heb niet het gevoel dat ik nog nood heb aan alcohol. Wat een goed middel was om mijn emoties te verbergen. Ik ben hierdoor ook heel wat kilo’s kwijt. Dat helpt ook voor een positief zelfbeeld bij mezelf. Ik ben een paar weekends geleden enorm overstuur geraakt. Ik was met enkele jongeren op stap gegaan naar Antwerpen. Mijn lichaam was hier duidelijk nog niet klaar voor. Ik voelde een enorme druk op mijn borstkas en ik raakte meteen in een paniekaanval. Soms heb ik het gevoel dat de depressie volledig verdwenen is maar dat is mooie schijn. Deze blijft nog steeds op de achtergrond. Ik ben wel trots dat ik toen niet naar alcohol heb gegrepen. Ik heb mijn ambulante psycholoog gecontacteerd en ik heb enkele methodes uitgeprobeerd om mezelf tot rust te brengen. Helaas kon ik niet naar buiten. Ik zat opgesloten. Na een dik uur heb ik dan uiteindelijk terug mijn rust kunnen vinden in de chaotische sfeer waar ik mezelf in bevond.

Bewonderenswaardig

Ik heb nog steeds enorm veel last van nachtmerries. Door de verwerking van informatie doorheen de dag worden mijn gedachtes en gevoelens ontzettend geprikkeld. Soms ook wel overprikkeld. Het is niet aangenaam. En een slechte nachtrust heeft een negatief effect op mijn depressie. Vandaag hoop ik na wat veranderingen in mijn medicatie terug naar mijn gewoonlijke medicatie te kunnen gaan. Ik nam normaal Traxene in maar deze had een verslavende werking daarom moest er een alternatief worden gevonden. Maar deze is helaas nog niet gevonden.

Ik blijf aan mezelf werken. Zowel in mArquee als ambulant. Ik kan minder schrijven omdat ik zeer moe ben na een volledige dag therapie. Ik ben dankbaar dat ik vandaag de tijd vond om mijn gevoelens nog eens neer te typen en met jullie te delen.

Bedankt voor alle steun de voorbije maanden.

Auteur: Lars Int Panis

Schrijven is een expressiemiddel dat helpt om mijn gevoelens en gedachten beter weer te geven.

2 gedachten over “Een wonde”

  1. Dat je 4 maanden nuchter bent daar mag je zeker trots op zijn. Ik blijf je zeker volgen maar neem nu maar even tijd voor jezelf en tijd om aan jezelf te werken samen met de nodige mensen rondom jou. Bij mij gaat het weer even bergaf heb alleen maar zin om in mijn pyjama te zitten en niet uit bed te komen. Maar ik blijf er in geloven dat het ooit allemaal zal beteren. Veel succes en hopelijk tot snel.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s