Een weerloos gevoel

Verdoofd en afhankelijk

Geschreven vanuit angst:

Al enkele dagen bevind ik me alleen in bed verdoofd onder de medicatie. De muren komen op me af. Ik krijg de impressie dat mijn leefruimte kleiner en kleiner wordt. Mijn verlangen naar bezoek wordt ontzettend groot. Ik bevond mezelf deze middag op de gang. Verdoofd te wachten omdat mijn vader op visite kwam. Ten slotte kon ik zo even mijn gedachten verzetten en mezelf verwijderen uit mijn toestand. Ik zie mijn vader de gang opkomen. Onaangekondigd verteld een ervaren psychologe dat het niet gepast was bezoek te krijgen in mijn situatie. Ik word als een klein kind aan de arm weggetrokken naar mijn kamer. De verpleegkundige legde mij op bed en dekte mij toe. Het werd me overduidelijk dat de controle over mijn mogelijkheden afgenomen werd. Ik voel me weerloos. Mijn hart breekt. bij het nalezen van deze tekst rollen de tranen over mijn wangen. Ik heb me nog nooit zo afhankelijk gevoeld.

 

Geen controle-2

Een enorme high

Volledig tot stilstand

Geschreven onder een dosis medicatie:

Deze tekst wordt woord voor woord geschreven onder een grootte high. Ze brengen mij hier volledig tot stilstand met medicatie. In mijn opinie vol met venijn. In mijn woorden vergif. Het doel is om mijn gedachten tot rust te brengen. Ik voel me alles behalve dan vredig. Ik word onverstandig. Zowel psychisch als fysiek voel ik mezelf een kasplantje. Nazicht heb ik niet meer. Mijn situatie wordt bepaald door anderen. Ik heb persoonlijk moeilijk dat er zoveel van me wordt afgenomen. Vandaar dat ik blij ben dat ik kan schrijven over mijn gevoelens en gedachten. Zo heb ik voor mezelf een doel in handen.

 

 

Fictie en realiteit

Het wegzakken

Geschreven onder verdoving:

Al dagen bevind mijn verlamd lichaam onder invloed van medicatie zich in bed. Ik vertoef mezelf in een oneindige ruimte waar het moeilijk is om een onderscheid te maken tussen fictie en realiteit. Mijn lichaamskracht is zo goed als op. Om deze reden verloopt schrijven of om het even welke activiteit moeizaam. Ondanks ik aanzienlijk veel slaap blijft mijn hoofd voortdurend functioneren over gedachtes en gevoelens. Ik ben het beu. Het voelt aan dat mijn lichaam afscheid aan het nemen is. Ongewenst maar toch aanwezig. Mijn ogen zijn onbewust aan het sluiten. Hopelijk blijft dit gemoed niet aanslepen.

fictie

Verleiding naar rust

Zelfmoord en zijn gedachte

Geschreven met onrust:

De neiging om zelfmoord te plegen is behoorlijk aanwezig. Vroeger was sterven voor mezelf een grote angst. Nu is het meer een verlangen. Smachten naar rust en stilte in mijn hoofd. Een ruimte waar ik niet meer moet streven naar perfectie en moet volstaan tegenover druk van anderen. Men zegt vaak dat ik op het juiste pad moet terecht komen. Maar mijn pad loopt af. Ik ben het zoeken naar mijn levensweg moe. Eenieder zegt vaak je bent nog zo jong. En ja dat klopt. daar ga ik niet over discussiëren. Maar je kan even goed mentaal op zijn als je jong bent. rust en stilte

Als je niet kan ventileren is het moeilijk om optimisme aan te houden. Naar mijn mening is jong zijn positief. maar we mogen niet vergeleken worden met instrumenten die alles kunnen opnemen in deze maatschappij.  Ik tracht positief te blijven maar dat is niet gemakkelijk. De verleiding naar rust is gewoon erg groot. Ondanks ik veel steun en liefde krijg van familie, vrienden en kennissen kan ik vaak de druk en de stress niet meer aan.

 

Zit u zelf met zelfmoordgedachten klik dan alstublieft op de link hierboven. Mijn teksten zijn diep. Maar ik zit er ook. Net zo diep als jij.

1813

Informatie doorkrijgen en opnemen

Rust zoeken

Geschreven uit het hart:

Ik bevind mezelf op een ruime plek waar veel bewegingsruimte is. Verdoken achter een grote boom beschut door een prachtige kruin. Een die bedekt is met mooie felle groene bladeren. De zon voelt zwoel op mijn huid en ik word een comfortabel briesje gewaar. Ik ben alleen. Mijn zintuigen worden innemend geprikkeld door natuurlijke geuren en kleuren. Het voelt heerlijk. Mijn ogen worden afgeleid door de hemelblauwe lucht. Ik kan vrij ademenen en het voelt aan als een bevrijding. Op mezelf zijn geeft de vrijheid om eens niet over anderen te piekeren. Ik voel veel energie van anderen waardoor ik mezelf regelmatig buiten beschouwing laat. Ik reageer bewust op mijn omgeving zonder dat ik het door heb. Ik neem deze kracht dan ook op. Onbewust wordt deze energie opgeslagen in mijn hoofd. Het beangstigd me. Informatie doorkrijgen en opnemen. Schrijven verloopt hierdoor vloeiend en komt recht uit het hart. ik kan vrij ademen

Het neerpennen helpt me vooruit om af en toe van tijd tot tijd te ventileren. Het uiten van gevoelens en gedachten is een onaangename opgave. Soms struikel ik bij het uitdrukken van mijn opvattingen waardoor ik anderen en mezelf teister. Hierdoor kwets ik vaak mensen vanuit mijn omgeving die ik graag zie. Wanneer ik te veel opneem en te weinig kan ventileren duw ik mensen verder van me weg. Om die reden doe ik mezelf soms pijn. Niet enkel mentaal maar ook fysiek. Om zelf de controle te krijgen. Om de mentale steek te verleggen naar de fysieke pijn. Ik voel me opgelucht maar ook beschaamd. Meestentijds besef ik niet hoeveel zeer ik anderen en mezelf gedaan heb.

 

 

Nood aan evenwicht

Een balans zoeken

Geschreven met veel moed:

Mijn lichaam is gekneveld. Lusteloos lig ik neer op bed. Opwaarts starend naar niets. Mijn mond is gesnoerd. fysieke activiteit is niet ter plaatse. Enkel geestelijke arbeid. Onwetend neemt mijn brein de leiding. In kalmte maak ik een poging om te onthulden wat er zich binnenin afspeelt. Onderbewust tref ik een desorganisatie aan. Hoe meer inzicht ik krijg over de strijd in mijn hoofd wordt de kalmte snel overheerst door verontrusting, hartzeer, pijn en schaamte. Mijn lijf voelt onaangekondigd vermoeid aan. Het is geïrriteerd en reageert op mijn inspanning. Ik word getroffen door verslagenheid. Ik ben vermoeid en heb nood aan evenwicht. Ik ben opzoek naar de juiste ballans tussen opnemen en ventileren. Dat evenwicht heeft mijn brein nog niet gevonden.

 

 

Een onhandelbare nacht

Opboksen tegen gedachten en gevoelens.

Geschreven vanuit gedachten en gevoelens:

Een onhandelbare nacht gehad. Opboksen tegen gedachten en gevoelens. Mezelf er tegen verzetten maar toch verliezen. Bezwijken onder druk en negatieve vertedering. Mezelf realiseren dat ik bekaf ben. Maar zoals men zegt: doe je geen oog dicht dan heb je geen slaap en veel zicht. Mezelf afbreken of beter gezegd emotioneel afmaken. Het niet instaat zijn om het uit te brengen. Maar het wel proberen vatten. Ik voel me verdoofd. Ik voel me troosteloos. Meestal wanneer ik begin te doezelen beginnen mijn hersenen informatie te verwerken. Om deze reden raak ik niet inslaap en blijf ik bezig met de gedachten en gevoelens die in mijn hoofd rondtoeren. Hopelijk vandaag een goede start ondanks de korte nachtrust.

 

Join us in celebrating the spirit of independence!.png

 

Safe Myself