Twijfel

niet aan jezelf

Als er even geen uitweg lijkt te zijn

twijfel dan niet aan jezelf

Het leven is niet steeds rozengeur en maneschijn.

Als tranen willen lopen

Twijfel dan niet aan jezelf

Je kan niet steeds op het beste hopen.

Als je boos bent.

Twijfel dan niet aan jezelf

Het leven is soms verlieslijdend.

Ben je bang

Twijfel dan niet aan jezelf

Als omringen u knelt, bent u de doorgang

Als je wilt opgeven

Twijfel dan niet aan jezelf

Soms moet je jezelf kunnen vergeven.

Wat je ook doet

Twijfel niet aan jezelf

Je doet het goed.

Vervolg

Traject bespreking

Gisteren vond mijn traject bespreking plaats. Sinds dat overleg voel ik mezelf weer wat beter. De voorbije dagen verliepen niet zo vlot. Ik kon weer even de bomen niet door het bos zien.

Ik plaatste mezelf aan tafel. Ik was goed voorbereid en wist welke doelen ik voor ogen had. Mijn gesprek verliep vlot. Een volgeschreven bundel hielp me vooruit tijdens het gesprek. Stress en angst waren niet aanwezig.

Er was een onderwerp dat vaak aan bod kwam. Dat was werken aan mijn zelfvertrouwen. Zodat mijn faalangst niet meer de baas over mij speelt. Het is gemakkelijker gezegd dan gedaan.

Ook wisten ze mij te vertellen dat ik vooruitgang maak ook al zie ik dit zelf niet. Ik voel geen vorderingen omdat ik de lat nog steeds hoog leg voor mezelf. Het is iets waar ik een paar maanden terug ook over heb geblogd. Het is moeilijk opzij te zetten. Het kan geen kwaad om jezelf ergens 100% voor in te zetten maar als je twijfelt aan jezelf kan dit wel parten spelen.

We geven niet op. We overwinnen deze depressie!

Opgeven staat niet in mijn woordenboek!

Vechten

tegen jezelf

Het is oké om je even slecht te voelen. Dat elk spier die zich in je lichaam bevind pijn doet. Elke activiteit een opgave lijkt. Dat je gedachtes enkel donker lijken te zijn en er geen eind aan komt. Het gevoel dat iedereen het beter heeft en je de enige persoon bent die lijd. Trauma’s en ellende die geen plaats kunnen vinden in je lichaam. Het wachten op de zonneschijn die na regen komt. De tijd die lijkt stil te staan. Je liever dit allemaal achter je laat maar het op de andere manier blijft achtervolgen. Inderdaad het vreet aan je.

Om je een hart onder de riem te steken je bent niet de enige. Ook ik onderga dit proces. Een verwerking dat blijft duren en waar precies geen einde aan komt. Ik vecht er tegen. Opboksen tegen de negativiteit die vloeit doorheen je lichaam. Jezelf moed inspreken.

Wat je doormaakt, maakt je enkel sterker.

Pijn 

Lijden om je zijn 

Knokken 

Maar je liever wilt stoppen

Gevoel 

Leven zonder doel 

Negativiteit 

Enkel droefheid 

Doelgericht

werken

Ik start nu aan mijn tweede maand therapie in mArquee te Mortsel.

Conventie

Deze week donderdag vind mijn eerste traject bespreking plaats. Het is een ontmoeting waar ik met mijn psychologe, ib (individuele begeleiding), hoofdverpleging, ouders en ambulante coach samenzit.

De intentie van dit gesprek is om mijn doelen waar ik specifiek aan wil werken op te sommen. Zoals bijvoorbeeld werken aan mijn faalangst. Ervoor zorgen dat ik meer zelfvertrouwen krijg.

Het is een gesprek dat ik moet voorbereiden. Ik heb een bundel meegekregen waarin ik geholpen wordt mijn doelen weer te geven. Niet dat ik dat nodig heb. Ik weet welke stappen ik wil zetten. Ik wil vooruitgang maken. Ik wil treden omhoog maken op deze veel te lange trap. Maar ik geef niet op.

Deze blog wordt vervolgd na het gesprek van donderdag.

Een wonde

die moet helen

Vier maanden actief aan mezelf aan het werken.

Het gaat redelijk goed met mij. Ik zit op een goede plaats in mArquee te Mortsel. Tussen jongeren van mijn eigen leeftijd. We delen ongeveer dezelfde gevoelens en gedachten dat maakt praten over gevoelige onderwerpen gemakkelijker.

Praten helpt.

Mijn lichaam voelt nog steeds zeer vermoeid aan. Dit omdat ik ook zeer bedrijvig bezig ben met mezelf. Ik heb nog steeds last van stress en angstaanvallen maar niet meer zo groot als voorheen. Dit omdat mijn medicatie op peil staat. Jammer genoeg nog niet bezig met het afbouwen van de inname. Sterker nog het is verhoogt.

Om in een positieve blog te blijven kan ik met trots meedelen dat ik al vier maanden nuchter ben. Hierdoor voel ik mij ontzettend levendig. Ik heb niet het gevoel dat ik nog nood heb aan alcohol. Wat een goed middel was om mijn emoties te verbergen. Ik ben hierdoor ook heel wat kilo’s kwijt. Dat helpt ook voor een positief zelfbeeld bij mezelf. Ik ben een paar weekends geleden enorm overstuur geraakt. Ik was met enkele jongeren op stap gegaan naar Antwerpen. Mijn lichaam was hier duidelijk nog niet klaar voor. Ik voelde een enorme druk op mijn borstkas en ik raakte meteen in een paniekaanval. Soms heb ik het gevoel dat de depressie volledig verdwenen is maar dat is mooie schijn. Deze blijft nog steeds op de achtergrond. Ik ben wel trots dat ik toen niet naar alcohol heb gegrepen. Ik heb mijn ambulante psycholoog gecontacteerd en ik heb enkele methodes uitgeprobeerd om mezelf tot rust te brengen. Helaas kon ik niet naar buiten. Ik zat opgesloten. Na een dik uur heb ik dan uiteindelijk terug mijn rust kunnen vinden in de chaotische sfeer waar ik mezelf in bevond.

Bewonderenswaardig

Ik heb nog steeds enorm veel last van nachtmerries. Door de verwerking van informatie doorheen de dag worden mijn gedachtes en gevoelens ontzettend geprikkeld. Soms ook wel overprikkeld. Het is niet aangenaam. En een slechte nachtrust heeft een negatief effect op mijn depressie. Vandaag hoop ik na wat veranderingen in mijn medicatie terug naar mijn gewoonlijke medicatie te kunnen gaan. Ik nam normaal Traxene in maar deze had een verslavende werking daarom moest er een alternatief worden gevonden. Maar deze is helaas nog niet gevonden.

Ik blijf aan mezelf werken. Zowel in mArquee als ambulant. Ik kan minder schrijven omdat ik zeer moe ben na een volledige dag therapie. Ik ben dankbaar dat ik vandaag de tijd vond om mijn gevoelens nog eens neer te typen en met jullie te delen.

Bedankt voor alle steun de voorbije maanden.

Dromen

Nachtmerries

Het lijkt de laatste maanden wel of ik in twee werelden leef. Door het werken aan mezelf wordt er ontzettend veel informatie ‘s nachts verwerkt. Het zijn ontzettend realistische dromen. Ik noem het nachtmerries. Telkens als ik ontwaak voel ik me niet uitgeslapen. Ik voel mezelf ontzettend onbestemd.

Ik kan niet veel kwijt over mijn nachtmerries dit blijft nog steeds een moeilijk onderwerp. Het spreken over trauma’s houd ik liever nog voor mezelf. Ik kan er momenteel nog niet open over spreken.

Vanaf gisteren heb ik medicatie gekregen om een onbewogen slaap te hebben. De medicatie had naar mijn gevoel geen effect. Deze ochtend werd ik in een grote waas wakker. Mijn ogen draaide heel de voormiddag weg. En ik kon moeilijk een balans vinden tussen mijn dromen en de realiteit. Nog steeds ervaar ik dit.

Ik ben deze middag naar huis gegaan. Mijn medicatie terug laten aanpassen zodat ik dit niet nogmaals moet ervaren. Ik heb ontzettend diep geslapen en weer volop zitten dromen. Ik vraag mij af of anderen mensen die in een depressie zitten hier ook zoveel last van hebben.

Er lijkt soms geen einde aan te komen. Ik tracht positief te blijven maar het is niet goed voor mijn gemoed.