Onder dwang

gaan genieten

Geschreven vanuit mijn opzicht:

Veel mensen vragen zich af hoe ik zo positief probeer om te gaan met mijn depressie. Dat het precies veel makkelijker lijkt in mijn plaats. Dat is het niet voor alle duidelijkheid. Alles wat ik schrijf en alle methodes die ik uitprobeer te oefenen daarvoor moet ik ook mijn best doen. Al mijn moed bijeen rapen om iets van mijn dag te maken. Op avontuur trekken en durven te gaan genieten van het “mooie” leven.

Ik blijf eerlijk. Zoals beloofd!

Ik lag deze ochtend op mijn bed. Met een sweater en een kap over mijn hoofd. Triestige muziek in mijn oren. Afgezonderd van de buitenwereld. Mijn ouders hadden voorgesteld om er een dagje Domburg van te maken. Daar stonden mijn zinnen niet naar. Mijn hoofd wilde enkel rust. Ik ben sinds twee dagen bezig met het afbouwen van mijn medicatie. Ik krijg weer suïcidale gedachten en heb meer de neiging om mezelf te kwetsen. Gisteren heb ik mezelf weer in mijn been gesneden. Ik voelde mij nadien weer ontzettend schuldig. Het is vervelend weten dat je jezelf pijn doet en het niet kan verbergen. Het is soms sterker als mezelf.

“verwijder jezelf uit je negatieve spiraal en zoek geluk op” 

Dat heb ik onlangs in een blog geschreven als raad naar mezelf en anderen. Dus misschien was het toch niet zo een slecht idee om er een leuke dag van te maken. Het leven proberen optimistisch te bekijken. Ondanks je alles pessimistisch bekijkt. Ik weet het. Is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Maar toch heb ik dat vandaag volbracht en om eerlijk te zijn ik voel mezelf tien keer beter.

Ik ging normaal gezien vandaag geen blog schrijven maar ik wilde het toch graag delen. Raap je moed bijeen en probeer er een mooie avond van te maken. Geniet van elke moment die je hebt. Veeg je tranen weg. Trek mooie kleren aan. En maak er iets van. je bent het waart! Net zoals ik.

 

Veel stress

proberen relativeren

Geschreven vanuit verleden en heden: 

27 augustus:

Gisteren heb ik mijn eigen domeinnaam aangekocht. Voor jullie lezers verandert er niets je word automatisch doorverwezen. Het ziet er nu enkel professioneler uit.

Rond de avond wilde ik eens kijken of ik mijn thema op de website kon veranderen. Dit deed ik dan ook. Uit interesse. Abrupt was heel mijn website in disorde en kon ik niet teruggaan naar het vorige thema. Ik had ontzettend veel geladenheid. Ik werd angstig en tegelijkertijd ook verdrietig en boos. Ik heb geprobeerd deze vorm van emoties om te zetten in een soort van doorzettingsvermogen. Ik voelde de emotie wel maar daar heb ik het ook bij gelaten. Tot mijn grote verbazing. Vroeger zou het meteen paniek zijn geweest. Ik heb meer als anderhalf uur liggen zoeken naar mijn vorig thema. En net wanneer ik alle moed wilde opgeven en wilde toegeven aan mijn emoties vond ik het thema terug en was mijn site weer zoals voorheen. Gelukkig.

Blijven zoeken

Je komt wel ergens terecht

28 augustus:

Vandaag heb ik ontzettend veel stress en probeer deze ook te verbergen. Het is makkelijker gezegd en geschreven dan gedaan. Ik probeer niet aan drie uur te denken. Dan vind mijn intake gesprek plaats bij mArquee. Na maanden wachten kan ik vandaag eindelijk op gesprek komen. Samen met mijn ambulante begeleider nemen we deel aan het gesprek. Graag zou ik in dagtherapie worden opgenomen om op deze manier aan mezelf verder te kunnen werken. Ik heb reeds al een blog geschreven over mArquee. Daarin heb ik uitgelegd wat hun manier van werken is.

Ik wacht het gesprek af en hopelijk word ik opgenomen. Zo niet dan moeten we opzoek naar andere alternatieven.

Via mijn volgende blog probeer ik jullie op de hoogte te houden.

Nee heb je, ja kun je krijgen.

 

 

Mijn fobie

Depressie

De angst en het verdriet

Voelen doe ik het

Maar niemand die het ziet

Ontzag voor vandaag en morgen

Geef het rust en tijd

Dan vergeet je jou zorgen

Gevoelens en gedachten

Met vallen en opstaan

Zal de pijn zich verzachten

Vertrouwen op je geluk

Ik zit diep met mezelf

Maar mij krijg je niet stuk