Een stap vooruit

Alternatieven zoeken

Het heeft mij een poos gekost om jullie te kunnen verklaren welke stappen er de voorbije dagen ondernomen zijn. Ik heb een tijdsruimte voor mezelf genomen om door te kunnen denken en beslissingen te nemen die het voornaamste zijn voor mezelf.

Mijn drie maand in de acute zorg waren voltooid. Het traject dat ik in Erasmus moest afleggen liep op zijn einde. Op donderdag 16 augustus had ik een ontmoeting samen met de psychiater en mijn persoonlijk toegewezen psychologe. over hoe we mijn situatie gingen aanpakken.

Ik heb zelf geƫxpliceerd dat acute zorg niet meer van toepassing was. Dat ik ambulant wil verder geholpen worden. Ik voel mezelf gelukkiger buiten de muren van Erasmus dan erbinnen. Daarom heb ik zelf beslist mij te laten ontslagen op vrijdag 17 augustus.

28 augustus heb ik een intake gesprek bij Marque multiversum te Mortsel. Ook daar laat ik mij niet meer acuut opnemen. Ik zou graag daar een dagtherapie volgen. Zodat ik toch de nodige structuur en opvolging krijg die ik nodig heb.

Tot 28 augustus wordt ik ambulant opgevolgd. Zodat ik er niet alleen voor sta en nog steeds kan terugvallen op iemand met mijn gevoelens en gedachten.

Ik ben niet genezen. Ik ben nog steeds depressief maar er moeten knopen doorgehakt worden. De voorbije drie maand heb ik veel bijgeleerd. Genoeg om mee te kunnen nemen zonder elke dag opgevolgd te worden. Het is en blijft nog steeds een lange weg maar het is toch weer een stap verder in de goede richting.

We zijn er nog niet. Ik ben onderweg