Slaap

is soms moeilijk te vinden

Gesproken vanuit verdriet: 

Het is weer zo een slapeloze nacht. Een met veel gedachten en gevoelens. Er schuilt een zekere onzekerheid in mij. Ik voel me machteloos. Mijn hoofd blijft maar nadenken over hoe de komende maanden er gaan uitzien. Het is weer een periode van wachten. Je moet veel geduld hebben vooraleer je geholpen kan worden. Het maakt me prikkelbaar. ik word er zwak van.

Het liefste van al zou ik nu op dit moment mijn psychische verdriet omzetten in fysieke pijn. Mezelf verwonden. Maar dat doe ik niet. Want dat maakt de situatie enkel meer bezwaarlijk. Ik probeer mijn emoties via mijn schrijfsels van me af te zetten. Het is niet eenvoudig om juist uit te leggen wat er zich nu juist afspeelt.

opzicht was het een positieve dag vandaag. Buiten dat ik veel heb zitten nadenken heb ik ook de handen uit de mouwen gestoken. Ik moet bekennen ik ben niet zo handig. Ik heb vandaag mijn kast uiteen gehaald. Zelfstandig. Iets waar ik een paar maanden geleden niet aan zou begonnen zijn. Een stap vooruit! Zoals ik al eerder in mijn blog heb vermeld ga ik mijn kamer ombouwen tot een kleine studio. Een plaats waar ik de komende maanden tot rust kan komen en op mezelf kan zijn. Mijn vader is nadien mee komen helpen. Het was een fijn gevoel. Ik voelde mezelf nuttig. 40366069_2185905341624665_3030266565980323840_nHet samenwerken verliep vlot. We hebben samen mijn bureau ingekort en mijn bed verplaats naar de andere kant van de kamer. Zodat ik dicht bij het raam zit. Voorlopig is dit al een kleine aanpassing. En ik voel mezelf er veel beter bij. de komende weken maak ik er mijn rijk van.

Het helpt. De dag zo-even schetsen. Ik voel me beter. Misschien moet ik het toch maar een kans geven om te gaan slapen.

Tot morgen!

 

 

Leer vertrouwen

op gevoel

Gesproken vanuit mijn gevoel:

Met een bang hartje ben ik gisteren op intake gesprek gegaan bij mArquee te Mortsel. Met open armen werd ik ontvangen. Er werd zowel geluisterd naar mijn begeleider als naar mij. Het gesprek verliep vlot waardoor mijn vrees voor angst opeens verdween. Ik kreeg meer zelfvertrouwen. Tijdens de ontmoeting werd mij verteld hoe mArquee juist te werk gaat met jongeren die het moeilijk hebben met zichzelf. Terwijl ze aan vertellen was droomde ik weg. Positief. Het werd even helder in mijn hoofd. Het staat mij aan hoe ze daar de zaken aanpakken. De manier van omgaan met jong adolescenten.

Mijn gevoel zegt dat het goed is. Daar vertrouw ik op.

Vanaf volgende week donderdag krijg ik een telefonisch antwoord of ik al dan niet op de wachtlijst wordt gezet. Vanaf nu is het dus afwachten. Op dit ogenblik bevind ik mij in een rollercoaster van emoties. Vooral angst en verdriet omdat ik weer moet wachten. Er werd mij wel verteld dat ik in hun “plaatje” pas en dat de kans groot is dat ik in dagtherapie kan worden opgenomen. Dat stelt mij dan wel weer gerust.

Momenteel ben ik weer thuis. Al voelt het nog steeds niet vertrouwd aan. Ik kan de situatie op twee manieren bekijken. Of wel blijf ik bij de pakken zitten of ik neem het probleem aan en zoek ik samen met mijn ouders naar een oplossing.

Probleemoplossend denken

Ik heb met mijn ouders samengezeten. Hoe kunnen we jou weer een thuisgevoel geven. Ik kan niet in mijn kamer komen zonder geconfronteerd te worden met al mijn emoties van de afgelopen 12 jaar. verdriet,angst,boosheid… ZELFMOORD.

Laten we dan jouw kamer opnieuw inrichten. Laten we in afwachting van mArquee er jouw studio van maken. Dat vind ik een schitterend idee. Dat is de komende weken mijn doel. Van mijn kamer een plek maken waar ik kan thuiskomen. Een plek waar ik me goed voel en op mezelf kan zijn zonder stress.

Probeer een probleem aan te pakken en het positief te bekijken.